Σαρκοζί: «Η μπούργκα δεν είναι ευπρόσδεκτη στη Γαλλία»

Ο Γάλλος Πρόεδρος, Ν. Σαρκοζί, είπε το αυτονόητο ότι δηλαδή «η μπούργκα δεν είναι θρησκευτικό σύμβολο αλλά επιβολή ενός μέσου με στόχο τη γυναικεία υποταγή.

Οι Έλληνες πολιτικοί δεν θα τολμήσουν να ψελλίσουν κάτι για το συγκεκριμένο θέμα;
Ας ψάξουν οι «ξερόλες» δημοσιογράφοι στο Κοράνι να βρουν αν υπάρχει σούρα που να κάνει αναφορά στη μπούργκα.
Οι «αιρετικοί» μουσουλμάνοι που έχουν έρθει στη χώρα μας, οι κρυφο..ταλιμπάν, οι ψευτομουφτήδες, ας μη βγαίνουν στα ελληνικά χαζοκάναλα να μας δουλεύουν.
Μη μας δουλεύουν οι φανατικοί ισλαμιστές, έχω ζήσει σε ισλαμική χώρα και μάλιστα προσωπικά έχω μιλήσει σε ανώτατο συμβούλιο ισλαμιστών κληρικών.Πριν γίνει η ισλαμική επανάσταση στο Ιράν και πριν επικρατήσουν οι Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, απουσίαζε από τις μεγάλες ισλαμικές πόλεις η μπούργκα. Τότε δεν ήταν οι γυναίκες καλές μουσουλμάνες;

Νιγηρία: Μάθε γιατί ακριβαίνει το πετρέλαιο

Το κείμενο που ακολουθεί το έγραψα στις 11/1/2008, μετά ένα ταξίδι μου στη Νιγηρία. Ο εμφύλιος όμως εκεί ακόμη συνεχίζεται οδηγώντας σε εξαθλίωση τον πληθυσμό της αφρικανικής χώρας. Στο συγκεκριμένο ταξίδι ανακάλυψα και τη μεγάλη διαφθορά που υπάρχει στην εκεί ελληνική πρεσβεία και τα «ταξιδιωτικά» έγραφα που βγάζουν κάποιοι, κερδίζοντας αρκετά «μαύρα» χρήματα. Πολλοί σε αυτό το τόπο πλουτίζουν και δεν φοβούνται τίποτα. Επίσης στις βόρειες περιοχές της Νιγηρίας επιβλήθηκε ο ισλαμικός νόμος (σαρία) αλλά καμιά ευρωπαϊκή χώρα δεν αντέδρασε. Στην Ελλάδα οι «προοδευτικοί» ασχολούνται μόνο με αυτούς που έρχονται μετανάστες και όχι με το «Γολγοθά» όλων αυτών των ανθρώπων που ζούνε εκεί σε συνθήκες εξαθλίωσης.

Στη Νιγηρία η κατάσταση στο Δέλτα του ποταμού Νίγηρα παρομοιάζεται από πολλούς αναλυτές με αυτήν της Τσετσενίας και της Κολομβίας। Οι νεκροί από τις συγκρούσεις ξεπερνούν κάθε χρόνο τους χίλιους, ενώ οι απαγωγές ξένων που εργάζονται στις πετρελαϊκές εταιρείες της περιοχής, οι εκρήξεις αγωγών πετρελαίου, οι εκρήξεις βομβών και οι ένοπλες επιδρομές τόσο των ιθαγενών ανταρτών όσο και των ειδικών σωμάτων του στρατού, συνθέτουν μια ζοφερή καθημερινότητα. Οι στυγνές δικτατορίες των στρατηγών Αμπάτζα, Μπαμπαγκίντα κ.ά. της τελευταίας 15ετίας και η επί σειρά ετών κακοδιαχείριση του άφθονου φυσικού και ορυκτού πλούτου της Νιγηρίας, από τις διεφθαρμένες τοπικές και ομοσπονδιακές Αρχές, δημιουργούν γόνιμο έδαφος για τη γέννηση εξτρεμιστικών οργανώσεων. Οι μη κυβερνητικοί οργανισμοί στις εκθέσεις τους μιλούν για «μια κόλαση» στην οποία ακόμη και ολόκληρα χωριά αφανίζονται απ’ τη μια στιγμή στην άλλη από το χάρτη.

Η Νιγηρία είναι μια από τις μεγαλύτερες πετρελαιοπαραγωγούς χώρες του κόσμου και η πλούσια σε ορυκτό πλούτο περιοχή του Δέλτα «ζει» όλη τη χώρα αφού από εδώ προέρχεται το 95% των εξαγωγών και το 76% των εισοδημάτων της.

Οι ιθαγενείς των φυλών Ijaw και Ogoni όμως, που κατοικούν εδώ και αιώνες στο Δέλτα, ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας με εισοδήματα που δεν ξεπερνούν το ένα δολάριο την ημέρα। Η περιοχή είναι βαλτώδης και πνιγμένη στη μόλυνση που προκαλείται από τις συνεχείς διαρροές πετρελαίου και την ανεξέλεγκτη καύση φυσικού αερίου. H θνησιμότητα είναι εξαιρετικά υψηλή εξαιτίας των νοσημάτων που προέρχονται από το μολυσμένο νερό και την ανεπαρκή διατροφή, ενώ στο 80% των περιοχών του Δέλτα δεν υπάρχει οδική πρόσβαση και οι βασικές υποδομές.

Τα τελευταία χρόνια οι ιθαγενείς της περιοχής έχουν συγκροτήσει ένοπλες ομάδες οι οποίες κάνουν διαρκώς επιθέσεις δολιοφθοράς στις εγκαταστάσεις των πετρελαϊκών εταιρειών, τινάζουν τους αγωγούς μεταφοράς πετρελαίου και τις εγκαταστάσεις των εταιρειών στον αέρα, απαγάγουν τους αλλοδαπούς υπαλλήλους τους ζητώντας λύτρα για να τους απελευθερώσουν, τοποθετούν βόμβες σε κινητούς και ακίνητους στόχους. Αίτημά τους είναι «η δικαιότερη κατανομή του πλούτου από το πετρέλαιο».

Τους τελευταίους μήνες, οι ένοπλες αυτές ομάδες κατάφεραν με τις επιθέσεις τους ισχυρό πλήγμα στις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες(Shell, Agip, Texaco, Elf, Chevron, Mobil κ।α.) που δραστηριοποιούνται στην περιοχή. Η παραγωγή πετρελαίου μειώθηκε κατά 32% και τα σοβαρά προβλήματα που δημιουργήθηκαν στην διεθνή αγορά ενέργειας, έκαναν τη διεθνή κοινότητα να στρέψει το βλέμμα της στο ξεχασμένο Δέλτα του Νίγηρα.

Ένας αντάρτης μου είπε ότι μάχονται εναντίον των πετρελαϊκών εταιρειών και της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης, που σε συνεργασία καταστρέφουν το περιβάλλον των ιθαγενών, τους καταδικάζουν στην πείνα και τον αφανισμό। Είπε πως τα πλούτη αυτού του τόπου τα κλέβουν οι πολυεθνικές και η κυβέρνηση. Ότι τα χρήματα ή φεύγουν στο εξωτερικό ή καταλήγουν στις τσέπες διεφθαρμένων πολιτικών την ώρα που ο λαός του Δέλτα «που θα έπρεπε να ζει σαν πρίγκιπας της Σαουδικής Αραβίας, είναι βουτηγμένος στην εξαθλίωση».

«Όλο το Δέλτα μας στηρίζει» συνέχισε και ανεβάζοντας τον τόνο της φωνής του φώναξε: «Για αυτό και είμαστε αήττητοι. Εμείς δεν πεθαίνουμε. Αυτοί (ο στρατός) πεθαίνουν. Ή θα υπάρξει ανάπτυξη στον τόπο μας ή οι πετρελαϊκές θα αναγκαστούν να φύγουν από δω. Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε. Τον αγώνα μας θα τον συνεχίσουν τα παιδιά μας».

Βαμβάκι: Διεθνείς εκτιμήσεις και οι προοπτικές

Σε όλους αρέσουν τα βαμβακερά ρούχα. Αλλά τι γίνεται με τη παραγωγή βαμβακιού στην Ελλάδα; Η καλλιέργεια το 2009 στη χώρα μας βρίσκεται σε οριακά επίπεδα. Οι χαμηλές τιμές σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος παραγωγής, έχουν απογοητεύσει τους βαμβακοπαραγωγούς και απειλούν τον κλάδο με «αφανισμό». Η καλλιεργούμενη έκταση βαμβακιού στην Ελλάδα, την περίοδο 2009/10 παρουσίασε μια μείωση της τάξης του 14% σε σχέση με πέρυσι, με τα καλλιεργούμενα χωράφια να ανέρχονται σε 2,15 εκατ. στρέμματα. Για την ίδια περίοδο στην Ισπανία είχαμε αύξηση των εκτάσεων κατά 13%, με τα καλλιεργούμενα χωράφια να ανέρχονται σε 0,6 εκατ. στρέμματα.

Με βάση τις τελευταίες εκτιμήσεις η παγκόσμια παραγωγή βαμβακιού κατά τη νέα εμπορική περίοδο 2009-10 προβλέπεται να διατηρηθεί σχεδόν σταθερή στα περσινά επίπεδα (23,4 εκατ। τόνοι φέτος, έναντι 23,6 εκατ. τόνοι πέρσι). Παρότι η διεθνής κατανάλωση του προϊόντος να αυξηθεί, σε σχέση με την προηγούμενη εμπορική περίοδο (23,3 εκατ. τόνοι, έναντι 22,9 εκατ. τόνων), τα αποθέματα στο τέλος της εμπορικής περιόδου 2009 - 10 θα είναι ελαφρώς αυξημένα σε σχέση με τα τρέχοντα αποθέματα. Ο συνδυασμός όλων αυτών οδηγεί τη Διεθνή Συμβουλευτική Επιτροπή Βαμβακιού στην εκτίμηση ότι η μέση διεθνής τιμή του προϊόντος θα είναι μειωμένη κατά 10% περίπου κατά τη νέα εμπορική περίοδο. Ένας από τους λόγους μείωσης της παγκόσμιας παραγωγής, είναι και η μεγάλη αστάθεια που παρατηρήθηκε το 2008 στην αγορά βάμβακος, με την τεράστια διαφορά μεταξύ της υψηλότερης και της χαμηλότερης τιμής του Δείκτη Α, δηλαδή στα 90 και στα 52 (περίπου) σεντς/λίμπρα αντίστοιχα. Πρόκειται για μία απόκλιση της τάξης των 38,20 σεντς/λίμπρα, μία τεράστια διαφορά, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς τις πολύ μικρότερες διακυμάνσεις του 2007 (απόκλιση υψηλότερης και χαμηλότερης τιμής της χρονιάς στα 17,65 σεντς) και του 2006 (στα 7,85 σεντς).

Το βαμβάκι στην Ελλάδα

Τα κύρια προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η βαμβακοκαλλιέργεια στην χώρα μας είναι:

• υψηλό κόστος παραγωγής
• έλλειψη ταυτότητας του παραγόμενου προϊόντος
• έλλειψη στρατηγικής στην στήριξη του προϊόντος όπως η σύνδεση παραγωγή - μεταποίηση - αγορά - τιμές

Για να διασφαλιστεί το μέλλον ενός τόσο σημαντικού για την ελληνική αγροτική οικονομία προϊόντος, θα πρέπει να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητά του, τόσο στην εσωτερική όσο και στη διεθνή αγορά. Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας απαιτεί την εφαρμογή μιας σειράς μέτρων που θα καλύπτουν όλους τους τομείς της παραγωγικής διαδικασίας, με στόχο τη μείωση του κόστους παραγωγής, τη βελτίωση της ποιότητας και την τυποποίηση του προϊόντος για την καλύτερη τοποθέτηση του στην αγορά. Από τους παραπάνω στόχους εξαρτάται η βιωσιμότητα και το μέλλον της Ελληνικής βαμβακοκαλλιέργειας, που σε πολλές περιοχές της χώρας μας αποτελεί ακόμη μονοκαλλιέργεια.

Η παραγωγική διαδικασία που διαμορφώθηκε κάτω από ένα παλαιότερο καθεστώς ενισχύσεων, παραμένει στάσιμη. Χρειάζεται μια προσαρμογή στα νέα δεδομένα της αγοράς. Οι επιδοτήσεις προκάλεσαν από τη μια εφησυχασμό και από την άλλη μια σημαντική υποβάθμιση της ποιότητας, η οποία έφερε το ελληνικό βαμβάκι, από τις πρώτες στις τελευταίες θέσεις, της διεθνής αγοράς. Η απώλεια της ταυτότητας του ελληνικού βαμβακιού, ως προϊόν καλής και συγκεκριμένης ποιότητας, είχε ως αποτέλεσμα την εκτόπισή του από τις διεθνείς αγορές.

Πρέπει άμεσα να υπάρξει στρατηγικός σχεδιασμός, ώστε να μπορέσει να επανέλθει το προϊόν στις ξένες αγορές. Η συζήτηση για τις επιδοτήσεις είναι κουβέντα «χωρίς ουσία», αφού λίγα χιλιόμετρα μακριά μας, η γειτονική Τουρκία, αποτελεί «κλασσικό» παράδειγμα χώρας στην οποία δεν υπάρχει καμία επιδότηση στο σύσπορο.

Έκλεισε ο Ελεύθερος Τύπος

Ας πάρουν ένα μάθημα όλοι οι δημοσιογράφοι που έγλυφαν την Αγγελοπούλου όταν ήταν στην Ολυμπιακή Επιτροπή

Όλη η πολιτική και κοσμική Ελλάδα (το life style) έγλειφε την Γιάννα για τους Ολυμπιακούς αγώνες και την μεγάλη επιτυχία της। Κανείς δεν μίλαγε για το χρήμα που κονόμησε από τους Έλληνες φορολογούμενους. Μέχρι και πρόεδρο της Δημοκρατίας την έκαναν κάποιοι….
Θυμάστε στη «μούγκα» το πέρασαν τότε με την πυρκαγιά στο πάρτι της;
Θα πει άραγε κάτι και ο Λαζόπουλος που τα κονόμησε χοντρά πουλώντας τα αλ τσαντίρια σε cd που τα μοίραζαν με την εφημερίδα. Το γελοίο ήταν ότι οι δεξιοί αναγνώστες του Ελεύθερου Τύπου πλήρωναν για να δουν το Λάκη να τα χώνει στη ΝΔ.
Με όλα αυτά και τη κακή διαχείριση βούλιαξε το καράβι
Έρχονται και άλλα ναυάγια
Αν θέλουν να ψάξουν τι φταίει ας ελέγξουν τους διευθυντάδες που βάζουν οι επιχειρηματίες. Πότε έχουν κάνει τα τελευταία χρόνια μια πρόσληψη βάση των γνώσεων και του βιογραφικού; Όλα γίνονται με τις γνωριμίες. Τώρα θερίζουν ότι έσπειραν.
Άντε γεια
Το Βήμα έχει το θράσος να ζητάει συγνώμη που έγραψε ψεύτικο ρεπορτάζ και λέει ότι είναι γκάφα. Και η ΕΣΗΕΑ δεν έβγαλε καμία ανακοίνωση.
Τέλος η ΕΣΗΕΑ ας αποφασίσει επιτέλους ότι ενημέρωση γίνεται το 2009 και μέσω ιντερνετ και οι εργαζόμενοι σε ειδησεογραφικά portal είναι δημοσιογράφοι και όχι εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας. Τώρα με την ανεργία δεν θα βρίσκουν σε λίγα χρόνια και συνδρομές……..

Ιστορικό

Ο «Ελεύθερος Τύπος» ξεκίνησε την άνοιξη του 1983. Ένας μπίζνεσμαν, ο πρώην συνεταίρος του Σωκράτη Κόκκαλη, ο Άρης Βουδούρης, θέλησε να είναι ο συνεχιστής της έκδοσης μια παλιάς αριστερής εφημερίδας του Καβαφάκη, και με εφόδιο τον τίτλο της, αλλά και το οικονομικό του μέγεθος, μπήκε στο στίβο των εκδοτών. Ο Άρης Βουδούρης είχε «κάνει» τα λεφτά του -γιατί είχε πολλά- από κρατικές προμήθειες. Αριστερών καταβολών ο ίδιος, μαζί με την πανέξυπνη γυναίκα του, τη Λίλιαν Βουδούρη, προσπάθησαν να στήσουν μια εφημερίδα «τέλεια» τεχνικά και δημοσιογραφικά. Στον δημοσιογραφικό τομέα, πήρε από μια επιτυχημένη –τότε- εφημερίδα, την Απογευματινή, ολόκληρο το επιτελείο της.Έναν δεινόσαυρο της δημοσιογραφίας, τον Χρήστο Πασσαλάρη, και τους Γιάννη Βούλτεψη, Ανδρέα Μπόμη και Γιώργο Γαβαλά. Σύντομα όμως συγκρούεται μετωπικά με τους διευθυντές Πασσαλάρη και Βούλτεψη, που δεν σήκωναν μύγα στο σπαθί τους. Σε λίγο, ολόκληρο το δημοσιογραφικό επιτελείο αποχωρεί.
Τότε ο Βουδούρης κατάλαβε κάτι που η Γιάννα Αγγελοπούλου και οι υπόλοιποι σημερινούς εκδότες δεν μπορούν να αντιληφθούν: Ποιοι είναι στην ουσία, πίσω από τα μεγάλα και φανταχτερά ονόματα, αυτοί που «βγάζουν» την εφημερίδα। Ποιοι είναι δηλαδή οι αφανείς συντελεστές της. Έπιασε τον σφυγμό της έκδοσης. Είχε και μια αξιοθαύμαστη πολιτική διαίσθηση, ένα πολιτικό κριτήριο μοναδικό. Ταυτόχρονα, αποτόλμησε μια εκδοτική κίνηση μοναδική, ίσως αυτή που έκανε την εφημερίδα μεγάλη. Αντί να ψάξει να βρει ηχηρά ονόματα, έφερε πίσω αυτούς τους δημοσιογράφους που πίστευε ότι ήταν το μέλλον της εφημερίδας. Νέοι, με όρεξη για δουλειά, τραβούσαν όλη τη δουλειά επί Πασαλάρη. Το ότι κατάφερε και τους ξεχώρισε, ήταν ένα από τα προσόντα του Βουδούρη. Μετά το θάνατό του η εφημερίδα όμως πέρασε στο ίδρυμα Λίλιαν Βουδούρη. Πρόεδρος του ιδρύματος μπήκε πολιτικό πρόσωπο από τη Ρηγίλλης. Η εφημερίδα έζησε εικοσιοκτώ χρόνια.

«City 99,5»

Ένα παιχνίδι φαίνεται ήταν και η αγορά του Planet (στη Μεσογείων) του πάλαι ποτέ κραταιού Μιχάλη Ανδρουλιδάκη που μετονομάστηκε σε City. Η αγορά του κόστισε πολύ ακριβά, αλλά ακόμη περισσότερο το πρώτο πλήρως αποτυχημένο επαναλανσάρισμά του. Ήταν ένας σταθμός χωρίς ουσιαστική φυσιογνωμία. Ακολούθησε τη κάτω βόλτα που έχουν πάρει και οι υπόλοιποι ραδιοφωνικοί σταθμοί στη χώρα μας. Η νέα αλλαγή σε έναν ειδησεογραφικό σταθμό παρά τα αρχικά θετικά αποτελέσματα δεν ικανοποίησε την ιδιοκτησία.

Βομβιστική επίθεση στη Ρωσία

Έκρηξη βόμβας μεγάλης ισχύος σε παγιδευμένο φορτηγό μάρκας volkswagen, έγινε στο κέντρο της πόλης Όρελ, 300 χλμ από τη Μόσχα, τη Δευτέρα το βράδυ, στις έντεκα και τριανταπέντε ώρα Ελλάδος.

Γερμανία: Που πάνε οι αγροτικές ενισχύσεις

Μετά αρκετή καθυστέρηση και εν μέσω αντιδράσεων από την Κομισόν, δόθηκαν τελικά στη δημοσιότητα οι αποδέκτες των αγροτικών επιδοτήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Γερμανία. «Δεν επιδοτούμε γήπεδα γκολφ», είχε δηλώσει πρόσφατα η επίτροπος Γεωργίας της ΕΕ κ. Μάριαν Φίσερ Μπόελ, προσπαθώντας να αντικρούσει τις κατηγορίες για κατασπατάληση χρημάτων των Ευρωπαίων φορολογούμενων. Ωστόσο τα στοιχεία από τη Γερμανία για τους αποδέκτες των αγροτικών επιδοτήσεων έρχονται να τη διαψεύσουν. Όντως το 2008 ένα γκολφ κλαμπ στη Γερμανία έλαβε αγροτική επιδότηση.

Θυμίζουμε με βάση τον κοινοτικό κανονισμό, που υιοθετήθηκε προ τριετίας, όλα τα κράτη μέλη έπρεπε να δημιουργήσουν στο διαδίκτυο ειδική ιστοσελίδα, όπου από 30/4/2009 θα εμφανίζονταν αναλυτικά στοιχεία (ονοματεπώνυμο, τόπος κατοικίας, ποσό κοινοτικής ενίσχυσης) που έλαβε κάθε αγρότης ή άλλος δικαιούχος το προηγούμενο οικονομικό έτος στο πλαίσιο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, τα οποία δημοσιεύει ο γερμανικός τύπος, στη Γερμανία -όπως και στην Ελλάδα- οι περισσότεροι αγρότες λαμβάνουν το μίνιμουμ της επιδότησης. Περίπου οι μισοί επιδοτούνται με λιγότερο από 5 χιλιάδες ευρώ το χρόνο. Αντίθετα τη μερίδα του λέοντος παίρνουν μεγάλες αλυσίδες τροφίμων και βιομηχανικές μονάδες.
Η μεγαλύτερη βιομηχανία ζαχάρεως στην Ευρώπη η Südzucker έλαβε 34,4 εκατομμύρια για την επιδότηση των εξαγωγών της. Αντιδράσεις προκαλεί όμως και το γεγονός ότι αποδέκτες μεγάλων ποσών από τις αγροτικές επιδοτήσεις είναι συχνά και επιχειρήσεις που δεν έχουν σαν κύρια ασχολία τη γεωργία. Παράδειγμα είναι ο ενεργειακός κολοσσός RWE που έλαβε 590.000 ευρώ επιδότηση για την επανακαλλιέργεια εκτάσεων όπου γίνονταν εξόρυξη λιγνίτη.
Πάντως ένα από τα συνολικά 16 κρατίδια της Γερμανίας αρνείται κατηγορηματικά να δώσει στη δημοσιότητα τη λίστα με τα ονόματα των αγροτών που λαμβάνουν επιδοτήσεις, μολονότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει συμφωνήσει στα νέα μέτρα. Πρόκειται για το κρατίδιο της Βαυαρίας, που επικαλείται λόγους προστασίας προσωπικών δεδομένων. Αρκετά γερμανικά δικαστήρια έχουν αποφανθεί υπέρ των Βαυαρών. Στο θέμα καλείται να παρέμβει τώρα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στο Λουξεμβούργο.

Η γενιά του αγώνα και της φτώχειας

Εβραίοι είναι οι Κρήτες (!)

Ρε την πληρώνουμε από τους φόρους μας για να μας βρίζει;

Αντιδράσεις προκάλεσε στην Κρήτη η δημόσια τοποθέτηση ανώτερης υπαλλήλου - αρχαιολόγου του υπουργείου Πολιτισμού αλλά και ενός συναδέλφου της ιδιώτη, οι οποίοι αμφισβήτησαν ευθέως την ελληνικότητα των Μινωιτών εμφανίζοντάς τους ως... απογόνους των Σημιτών, Εβραίων.

Στην ομιλία της ενώπιον τοπικών αρχών και πλήθος κόσμου, η διευθύντρια του Εθνικού Αρχείου Μνημείων του υπουργείου Πολιτισμού κ. Μεταξία Τσιποπούλου, είπε ευθέως ότι οι Μινωίτες δεν ήταν Έλληνες.
Στην ομιλία της επιτακτικά και με κατηγορηματικό τρόπο, επέμενε στις απόψεις της και μάλιστα για τους ισχυρισμούς της ζήτησε και τη συνηγορία του συνομιλητή της στο πάνελ, νεαρού αρχαιολόγου, επιμελητή της έκδοσης, κ. Κωστή Χρηστάκη.
«Είτε αρέσει είτε δεν αρέσει σε κάποιους οι Μινωίτες ήταν σημιτικό φύλο», είπε με κατηγορηματικό τρόπο και ο δεύτερος ομιλητής.
Περιμένω τον κ. Σαμαρά να την στείλει σπίτι της. Η απόλυση πρέπει να γίνει χωρίς καμιά χρονοτριβή, δεν μπορεί η συγκεκριμένη υπάλληλος να έχει οποιαδήποτε οικονομικά οφέλη από το ελληνικό κράτος

Το κύκνειο άσμα της καταναλωτικής κοινωνίας

Το κείμενο αυτό το έγραψα τον Αύγουστο του 2007, πολύ πριν κάνει την εμφάνισή της η οικονομική κρίση

νέα μορφή καπιταλισμού, η καταναλωτική παγκόσμια αγορά, οδηγείται με γοργούς ρυθμούς σε αδιέξοδο। Και αυτό φαινόταν λογικό όσο και αν κάποιοι δεν θέλανε να το δούνε. Η κατανάλωση, για να μπορεί να υπάρξει, πρέπει να υπάρχει χρήμα στις μεγάλες μάζες του κόσμου. Πρέπει οι καταναλωτές πολίτες να έχουν εισόδημα, για να μπορούν να το χρησιμοποιούν για τις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών. Το χρήμα όμως που κινείται στην αγορά, μετεφέρεται προς τις πολυεθνικές και απο εκεί πάει σε λίγες οικογένειες. Τα κέρδη πολυεθνικών και πιστωτικών επιχειρήσεων αυξάνονται, αλλά την ίδια στιγμή τα ημερομίσθια των εργαζομένων "παγώνουν". Έτσι αν και υπάρχει σαν πρότυπο της κοινωνίας μας η life style ζωή, δεν υπάρχουν τα χρήματα για να την ζήσουμε. Στην προσπάθεια να αυξήσουν το εισόδημά τους οι πολίτες, αναγκάζονται να κάνουν δεύτερη και τρίτη δουλειά. Αυτό όμως μειώνει τον ελεύθερο χρόνο, που έχει σαν αποτέλεσμα να μην μπορεί ο καταναλωτής να "αγοράσει". Η καταναλωτική υστερία οδηγείται στην αυτοκτονία. Η Δημοκρατία των καταναλωτών καταρρέει. Αν η κατανάλωση μειωθεί κινδυνεύει το οικονομικό σύστημα να πέσει εκ των έσω τότε τι θα ακολουθήσει;
Η κατανάλωση έχει αρνητικές επιπτώσεις για τον ολόκληρο τον πλανήτη। Η φύση δέχεται πραγματικά μια σκληρή επίθεση από τον άνθρωπο που προσπαθεί από παντού να κερδίσει

Ο επαναστάτης του μέλλοντος θα είναι αυτός που θα δώσει στους πολίτες ελεύθερο χρόνο, όχι για να καταναλώνουν αλλά για να απολαμβάνουν τη ζωή।

Οι πολιτικοί έχουν ξεφύγει...Αποφασίζουν και διατάζουν και δεν μας ρωτάνε.... Αυξάνουν το ΦΠΑ μεγαλώνουν τους φόρους όποτε θέλουν αυτοί και όταν μιλάνε στο λαό διαβάζουν αυτά που τους γράφουν οι σύμβουλοι δημοσίων σχέσεων...δεν ακούω πολιτικούς αλλά λόγια που χαιδεύουν τα αυτιά... 1 στους 5 Έλληνες κάτω από τα όρια φτώχειας και κανεις δεν μιλά। Δεν καταλαβαίνουν ότι οι αποφάσεις τους επηρεάζουν την καθημερινή μας ζωή... την δική μας ζωή. Όχι δεν τους χαρίζω τη ζωή μου. Αν αυτός είναι ο τρόπος που θέλουν να κυβερνάνε εγώ δεν τον θέλω. Μην μιλανε για δημοκρατίες και όλα αυτά τα μεγάλα λόγια. Δεν υπάρχει η δύναμη του πολίτη, δεν μας βλέπουν σαν πολίτες, αλλά σαν καταναλωτές που η ζωή τους δεν αξίζει παρά μια χούφτα ευρώ. Κανείς δεν τους ελέγχει και δεν θέλουν τον έλεγχο. Κακομαθημένοι και αυταρχικοί !!! Η καταναλωτική η κοινωνία τρέμει από τα θεμέλια.

Αφού λοιπόν το κέρδος είναι ο μόνος σκοπός, βλεπουμε ότι οι εργοδότες βγάζουν το σκληρό και απάνθρωπο πρόσωπό τους, με σκοπό την επιβίωσή τους। Και είναι φυσικό όταν υπάρχει δράση υπάρχει και αντίδραση. Η σκληρότητα φέρνει και τη βιαιότητα. Παράδειγμα στο εξωτερικό πολλές πολυεθνικές επιχειρήσεις, ζητάνε από τις γυναίκες εργαζόμενες να κάνουν υποχρεωτικές στειρώσεις. Δεν ένδιαφέρονται για την ανθρώπινη πλευρά των εργαζομένων, αφού υπάρχει πληθώρα εργατικό δυναμικό που εισάγεται από τις εξαθλιωμένες τρίτες χώρες. Για την εξαθλίωση αυτών των χωρών βέβαια φταίνε οι ίδιες οι πολυεθνικές. Όσον αφορά τις ανεπτυγμένες χώρες, υπάρχουν τρόποι για να μην υπάρχουν γεννήσεις, είναι η καταναλωτική ευδαιμονία, αλλά και η ανασφάλεια στις γυναίκες, που απλόχερα χαρίζεται από τα μέσα ενημέρωσης.

Αδιαφορία από Ε.Ε. τώρα τι θα κάνει η κυβέρνηση;

Απρόθυμοι εμφανίζονται οι Ευρωπαίοι ηγέτες στη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης, όπως προκύπτει από το σχέδιο συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής, παρά τις προσπάθειες Ελλάδας, Ιταλίας και Μάλτας.Οι 27 δεν προβλέπουν ενίσχυση του προϋπολογισμού της Frontex, της Ευρωπαϊκής δύναμης διαχείρισης συνόρων, ωστόσο υπογραμμίζουν την ανάγκη αποτελεσματικής εφαρμογής των συμφωνιών επαναπροώθησης.
Τώρα έμεινε η γνωστή συνταγή για την ελληνική κυβέρνηση…. Φορολογούμενοι ανοίξτε τα πορτοφόλια σας και πληρώστε για να τους ταΐζουμε αφού θέσεις εργασίας δεν υπάρχουν